Nieuws

Het lukt steeds moeilijker om vrijwilligers te vinden die als ambtsdrager bevestigd willen worden en zo de bestuurlijke taken van de kerk uitvoeren. Dat leidt toe knelpunten in het bestuur van de kerk, maar ook in het organiseren van kerkbalans, het onderhoud van gebouwen, het bezoekwerk en het vormings- en jeugdwerk. Daarnaast worden gemeenten kleiner, wordt de leeftijd van betrokken gemeenteleden hoger en de financiële bijdrage lager, terwijl de kosten stijgen.  

De kerkenraden zien tegelijkertijd ook op heel veel plaatsen een enthousiaste groep gemeenteleden die graag op zondag de kerkdiensten bezoeken, die samen willen koffiedrinken en eten, af en toe een goed verhaal willen horen en mensen in nood willen ondersteunen. In de gesprekken van de kerkenraden is gesproken over de vragen hoe de plaatselijke geloofsgemeenschappen vitaal kunnen blijven, hoe lokale activiteiten gefaciliteerd kunnen worden en hoe het mogelijk blijft om naar elkaar te blijven omzien en om geïnspireerd te worden door de Bijbelse boodschap.  

De kerkenraden van de gemeenten wordt gevraagd – voor zover die er nog niet is – te komen tot een visie op de toekomst van de eigen gemeente en de ambitie die wordt nagestreefd in het eigen lokale kerk-zijn. Samenwerking is namelijk een middel dat kan bijdragen aan de versterking van de eigen en regionale positie. Het is geen doel waar naartoe gewerkt moet worden.  

Vervolgens wordt per gemeente uitgewerkt waar kansen liggen om elkaar te versterken, waar behoeften liggen om activiteiten samen te organiseren en welke financiële middelen per gemeente beschikbaar zijn om dat mogelijk te maken. Het is aan de kerkenraden om te bepalen op welke manier de gemeenteleden betrokken worden in deze uitwerking. De kerkenraden kunnen hierbij ondersteund worden door de externe deskundigen.